Nie wierzę, że jest ktokolwiek, kto ma więcej niż 25 lat i nie grał nigdy w żadną z odsłon gry OutRun. Nie chcę was tutaj zamęczać swoimi wspomnieniami z lat dzieciństwa i tym, jak śliniłem się w salnie gier do automatu z tą właśnie pozycją. Nie będę was też męczyć niesamowitym podekscytowaniem, jakie towarzyszyło uruchamianiu tej gry na C64, Amidze czy PC. Za to wspomnę o wersji na Playstation 2, która ukazała się w 2006 roku i nosiła tytuł "OutRun 2006 Coast to Coast".

Gra zbierała zaskakująco dobre opinie jak na odgrzewanego kotleta, którym była. Każda możliwa recenzja podkreślała, że to ten sam stary, dobrze znany OutRun, ale w ślicznej oprawie. A że jestem fanem ścigałek wszelkiego typu, począwszy od serii Gran Turismo, poprzez Burnout (choć tutaj uważam, że po części drugiej seria zaczęła się staczać po równi pochyłej, co tyczy się także ostatniej odsłony - więc miejcie to na uwadze czytając ciąg dalszy recenzji), Midnight Club, Need for Speed, Ridge Racer i Sega Rally. Żeby nie było, że tylko na kółkach ścigać się lubię, także i Wipeoutów większość części posiadam, nie mogło być inaczej także PS2-kowy OutRun w końcu wylądował w napędzie mej czarnuli. Pierwsze wrażenie było dość niekorzystne, jak się tym czymś jeździ? Jednak dosłownie 5 minut z grą i nagle okazało się, że jeździć się da. Na dodatek sprawia to ogromną frajdę i satysfakcję. Do tego wprost bajeczna oprawa graficzna w trybie 480p, 60 klatek na sekundę, choć brak v-sync dawał się czasami we znaki, to dość wyśrubowany poziom trudności sprawiły, że gra przykuła mnie do pada na długie tygodnie. Możliwość odblokowywania kolejnych samochodów ze stajni Ferrari, nowych kolorów tychże, dokupowania kolejnych utworów do radia, nowych tras. Wszystko to za walutę wyrażaną w milach, które nabijaliśmy sobie niezależnie od tego, czy wygrywaliśmy, czy przegrywaliśmy, sprawiała że gra mimo swej prostoty, nie nudziła się nawet na moment.
Dość napisać, że uważam ją za jedną z lepszych gier na PlayStation 2 i tylko komuś, kto nie przepada za wyścigami może się moim zdaniem nie spodobać. Jedyną wadą tej gry jest to, że nie działa na PlayStation 3 w trybie wstecznej kompatybilności. Zatem nic dziwnego, że od momentu pierwszych zapowiedzi OutRuna dla Playstation 3 czekałem nań z niecierpliwością.

Samochody teoretycznie różnią się nieco osiągami, jedne są nieco szybsze, inne lepiej trzymają się nawierzchni, ale szczerze mówiąc w wersji na PS2 było to chyba bardziej odczuwalne. Chociaż może mi się jedynie wydaje, bo tam auta były podzielone na różne klasy, tutaj wszystkie są wrzucone do jednego worka. W grze dostępnych jest 15 tras, które wzorowane są na to, co moglibyśmy zobaczyć jadąc przez USA. Mamy zatem nadmorski kurort podobny do Miami, góry wyglądające jak Góry Colorado, miasto pełne kasyn stylizowane na Las Vegas cz miasto z górkami 'ala San Francisco i oczywiście Nowy Jork ze Statuą Wolności, ale już bez WTC.
Każda trasa jest inna, ma swój charakterystyczny "feeling", ale co tutaj jest najważniejsze, jest kolorowo, płynnie i jazda przez te tereny daje ogromną przyjemność jeśli chodzi o wrażenia estetyczne. Design poziomów wykonany jest mistrzowsko, dlatego tym bardziej mi szkoda, że tras jest tak mało. Każde DLC z dodatkowymi trasami kupuję na pewno w dniu premiery.

Sama mechanika rozgrywki jest banalnie prosta, zakręt możemy pokonać na dwa sposoby: skręcając normalnie kołami z wciśniętym gazem, lub wchodząc w poślizg, co wykonuje się wciskając na moment hamulec z jednoczesnym skrętem i ponownie dodając gazu. Można także wprowadzić autko w poślizg za pomocą redukcji biegów niestety to jest dostępne wyłącznie podczas jazdy z ręczną skrzynią. Niby proste ale wyczucie samochodu i opanowanie go na tyle, żeby bez problemów zaliczyć np. 15 tras pod rząd, już takie proste nie jest. Do wyboru mamy 10 samochodów ze stajni Ferrari i jedyne na co mamy wpływ, to kolor oraz rodzaj skrzyni biegów w każdym z nich.

Gra oferuje oczywiście tryb dla pojedynczego gracza, w którym mamy możliwość jazdy w trybie OutRun, czyli sami wybieramy którędy pojedziemy, na zasadzie w lewo lub w prawo przy rozwidleniu drogi. Jeśli uda nam się dojechać do miejsca kontrolnego (zwanego checkpointem) przed upływem określonego czasu, otrzymujemy kilkadziesiąt sekund i mkniemy przez kolejną trasę do kolejnego rozwidlenia dróg i kolejnego checkpointa. Tak przez pięć etapów, do samej mety. Kolejnym trybem dla samotników jest tak zwany Heart Attack, w którym musimy spełniać zachcianki naszej blondynki. Może ona sobie dla przykładu zażyczyć mijanie samochodów, rozbijanie tychże, jazdę po konkretnym pasie, zbijanie duchów, zbieranie monet na drodze itd. Moim zdaniem jest to najmniej ciekawy tryb dostępny w grze. Do tego dochodzi Time Attack Mode, sama nazwa powinna wyjaśniać wszystko, jest też OutRun Mode 15 Continous Course, w którym naszym zadaniem jest przejechać po kolei przez wszystkie 15 etapów, na koniec został Time Attack w tym trybie.

OutRun Online Arcade jak sama nazwa wskazuje musi posiadać także tryb online. Ukryty on jest pod menu Multiplayer i niestety tutaj zaczynają się schody. Mamy możliwość przyłączenia się do kogoś, lub hostowania własnej gry. Jeśli grę tworzymy sami, możemy ustawić różne parametry, takie jak narodowość graczy (Polski niestety nie ma), nazwę pokoju, maksymalną ilość graczy, ilość prywatnych slotów, rodzaj wyścigu, rodzaj samochodów biorących udział w wyścigu (Normal i Tuned - różnią się maksymalną prędkością, oraz tym, że przy Tuned każdy samochód ma takie same osiągi), możliwość nadrabiania strat dla tych, co są z tyłu i w końcu włączenie/wyłączenie kolizji. Sam wyścig w trybie online różni się od trybu dla pojedynczego gracza kompletnym brakiem innych pojazdów na trasie przejazdu, są tylko Ferrari, którymi sterują gracze. Nie ma możliwości ustawienia aut sterowanych przez konsolę. Gra obsluguje system zaproszeń do gry,  działa on raczej bez zarzutów i przede wszystkim jest wygodny. Zatem gdzie te schody? Otóż tryb Online jest niedopracowany. Jeśli ktoś planuje zakup tej gry głównie dla trybu Multi, powinien się chyba nieco wstrzymać aż wyjdzie jakiś patch.

Końcowy werdykt nie jest dla mnie sprawą oczywistą. Brak custom soundtrack w sytuacji, gdy w grze znajdziemy jedynie 7 utworów, wszystkie klasyczne, swoją drogą warto wydać kasę dla samej muzyki z gry. Problemy z trybem online, mała ilość tras i samochodów, mimo wszystko to jest stary, dobry OutRun, dokładnie taki sam, jaki był kilkanaście lat temu. Z grafiką mającą swoj styl, który mi bardzo się podoba, z pięknymi widokami i szaleńczymi prędkościami, niepodrabialnym stylem jazdy i wręcz krzyczący z każdego menu, każdego widoczku, każdego wypadku ARCADE!
Brak skomplikowanych trybów gry, skrótów, udziwnień w mechanice pozwala skupić się na tym, co w tego typu produkcjach jest najważniejsze, na szlifowaniu swoich umiejętności w pokonywaniu kolejnych zakrętów z jak najwyższą prędkością, pobijaniem kolejnych rekordów. Przy okazji porównywnując jak te wyśrubowane czasy mają się do tego, co prezentują inni gracze na świecie, bo oczywiście system rankingów jest obecny.
Nie będę ukrywał, że gra bardzo mi się podoba. Jednak ocenić ją muszę taką, jaka jest na chwilę obecną, czyli z wkurzającym błędem, który potrafi zepsuć nerwy w trybie online. Za tą cenę nie znajdzie się na PSN chyba nic, co miałoby podobne pokłady miodności. Moim zdaniem ta gra może śmiało rywalizować nawet z Wipeout HD. Oczywiście nie jest aż tak rozbudowana, nie jest aż tak efektowna, nie jest aż tak dopracowana, ale granie w OutRuna nigdy nie przestaje bawić. A w końcu o zabawę w grach video chodzi, prawda?

Mam nadzieję, że udało mi się rozwiać wątpliwości osób, które nadal zastanawiają się, czy wydać na OutRuna 36 PLN czy nie. Ja już dawno zagłosowałem portfelem i wiedząc dziś to, co wiem po kilku godzinach z grą zrobiłbym to ponownie. Nawet gdyby cena była o 50% wyższa. To kolejny, po SSF2THD i późniejszym SF4 poniekąd także triumf czystego Arcade.
Kupować!